یک عاشق ایرانی

در کلبه تنهایی دلم عشق را فریاد میزنم



 


قاصدک غم دارم

           غم آوارگی و دربه دری،
                          غم تنهایی و خونین جگری،
قاصدک وای به من،همه از خویش مرا می رانند،
همه دیوانه و دیوانه ترم می خوانند.
مادر من غم هاست،
                          مهد و گهواره من ماتم هاست.
قاصدک دریابم!روح من عصیان زده و طوفانی است.
آسمان نگهم بارانی است.
قاصدک،غم دارم
           غم به سنگینی عالم دارم
قاصدک،غم دارم
           غم من صحراهاست
                          افق تیره او ناپیداست.
قاصدک،دیگراز این پس منم و تنهایی،
و به تنهایی خود در هوس عیسایی،
و به عیسایی خود منتظر معجزه غوغایی.
قاصدک زشتم من،زشت چون چهره سنگ خارا،
                         زشت مانند زوال دنیا،
قاصدک،حال گریزش دارم،
میگریزم به جهانی که در آن پستی نیست،
                                    پستی و مستی وبد مستی نیست،
میگریزم به جهانی که مراناپیداست
                                         شاید آن نیز فقط یک رویاست.........

¸¸.•*´•.() و نظر قشنگت؟