یک عاشق ایرانی

در کلبه تنهایی دلم عشق را فریاد میزنم



دوست دارم غم و غصه های این زمانه را به شهدا بگویم همانان که امام را

 امام خود می دانستند و بااشاره اش آتش به دنیا می زدند

شهدا کجایید؟

ما عاشقان ایرانی هستیم

مگر شما نبودید که به یک اشاره روح قدسی خدا به قلب آتش می زدید و آرزویتان دیدن لبخند

رضایت روی لبهایش بود


کجایید ؟ که این قوم لجوج دارند جری تر می شوند و هنگام ماتم واشک می زنند و می رقصند

و هلهله می کنند و هنگام شادی ماتم می گیرند

ما عاشقان ایرانی هستیم

کجایید که یزیدان زمان با اعمالشان می گویند : انی حرب لمن سالمکم و سلم لمن حاربکم


اینان با یزید و عمر سعد و شمر هم پیاله شدند


کجایید ای کسانی که تکه تکه شدن را بهتر از ناخرسندی ولی می دانستید؟


بیایید و به ما هم یاد دهید که چگونه حق را بشناسیم و از آن دفاع کنیم حتی اگر خون قلبمان

به خون سرمان آغشته شد


شهدا کجایید چرا خونتان دامنان این گرگ صفتان را نمی گیرد

کجائید ای شهیدان خداییبلاجویان دشت کربلایی

 


 

¸¸.•*´•.() و نظر قشنگت؟