یک عاشق ایرانی

در کلبه تنهایی دلم عشق را فریاد میزنم



آغاز کردم ترا ، چگونه باید ادامه دهم ، راه را بنمای ... نشانی ... کلامی ....
سنگینی سکوتت مرا از راه باز می دارد ... نفسم را در سینه حبس می کند ...
بغض امانم نمی دهد. شفقت کن ... مدارا کن ... مرا دریاب ... نه به خاطر من، بلکه برای تداوم عشق ، استمرار زندگی ...
لحظه ای باورم کن
منتظرم ...

¸¸.•*´•.() و نظر قشنگت؟