یک عاشق ایرانی

در کلبه تنهایی دلم عشق را فریاد میزنم



خستـــه ام ...خســـته از تنـــهایی خســـته از بـــی کســـی...

خستـــه ام از اینـــکه کســـی رو نـــدارم که بـــه خیـــالم راهـــش دهـــم

و دمـــی هـــم در رویـــای عـــشق پـــرواز کنـــم


خستـــه از اینکـــه دیـــگر یـــاوری را نـــدارم کــه حــرف هایم را از نگاهــم بفهــمد

دیــگر شانــه ای نــدارم کــه وقــت سختــی هــا...

غمــها بــه آن تکیــه دهــم و خــود را بــا تکــیه بــر او همیــشه استــوار فــرض کنــم


در ایــن دنیــای سنگــی هــیچ کــس همدمم نشــد

هیــچ کس قــدر قــلب بــی پنــاهم را نــدانــست

هیــچ کــس معــنی حقــیقی سکــوتم را درک نکــرد...


هــیچ کــس وقــت وداع اشــک حلقــه زده در چشــمهایم را نــدید

حتــی اونــی کــه قلبــم را تســخیر کــرده بــود...

وقتــی کــه رفــت چــراغ شــادی و امیــد ایــن غمکــده را نیــز بــا خــود بــرد...


وقتـی کـه در عـزلت و تنـهایی گـوشـه دیـوار تکـیه داده بـودم و زار زار بـه بخـت خـود می گـرییـدم

هیـچ کـس حتـی بـه خـودش ای زحـمت را نـداد

کـه از مـن دل سـوخته بـپرسد ایـن اشـکها بـرای چیـسـت؟


اری حقیـقت ایـن اسـت... هـمه مـرا بـه دسـت فـرامـوشی سپـرده انـد

¸¸.•*´•.() و نظر قشنگت؟